فوتبال جهان

به گزارش رادنیوز، فینال‌های لیگ قهرمانان بزرگترین اتفاق برای هر باشگاهی است. تیم‌ها برای رسیدن به فینال باید با عبور از مرحله گروهی، سه مرحله حذفی را نیز پشت سر بگذارند تا بتوانند در این مرحله حضور یابند. این بازی شاید بزرگترین رقابت اروپا برای معتبرترین جام آن است.
اما، در طی سالیانی که لیگ قهرمانان از 1992 شروع به کار کرده، بعضی فینال‌های فراموش‌نشدنی رقم خورده که تیم‌های پیروزی‌های دراماتیکی داشته‌اند. همچنین جالب است ذکر شود که هیچ تیمی در لیگ قهرمانان نتوانسته از عنوان قهرمانی خود دفاع کند، که نشان از سختی بالای این رقابت‌ها دارد.
در ادامه به 5 فینالی که در تاریخ فوتبال ماندگار شده اشاره می‌کنیم:

5) فینال سال 2014 در لیسبون: رئال‌مادرید 4 -1 اتلتیکومادرید

این اولین دربی مادرید در فینال لیگ قهرمانان بود. این یک موقعیت عالی برای رئال‌مادرید، برنده 9 دوره این رقابت‌ها، برابر تیم همشهری خود، اتلتیکومادرید، که هنوز تلاش می‌کرد اولین جام خود را بدست بیاورد، بود. 10 عددی بود که کهکشانی‌ها را عصبانی می‌کرد چراکه آنها 12 سال پیش با گل استثنایی زیدان فاتح این رقابت‌ها شده بودند و تلاششان برای کسب جام از آن پس بیهوده می‌شد.
اتلتیکو با دفاع قوی و سخت‌کوشی فوق‌العاده رقیب آسانی برای مثلث هجومی BBC رئال برای گذشتن از دیوار بلند آنان نبود.
دیگو گودین در نیمه اول اتلتیکو را روی اشتباه ایکر کاسیاس در دفع توپ پیش انداخت. بیل و بنزما موقعیت‌ها را از دست می‌دادند تا به نظر برسد شکستی دیگر در فینال این رقابت‌ها در انتظار آنان است. 90 دقیقه به پایان رسید و 5 دقیقه وقت تلف‌شده محاسبه شد. رئال کماکان با تمام توان حمله می‌کرد، و 2 دقیقه بعد صاحب کرنر شد.
لوکا مودریچ توپ را فرستاد و سرخیو راموس نهایتاً با ضربه سر مهارنشدنی خود توانست دروازه تیبو کورتوا را در دقیقه 92:48 باز کند تا بازهم سفیدها را امیدوار کند. اتلتیکو پریشان بود و رئال احساس اشتیاق می‌کرد، که همین موضوع باعث شد بیل، مارسلو و کریستیانو رونالدو 4-1 کار اتلتیکو را تمام کنند و جام را به سنتیاگوبرنابئو ببرند.
این دو تیم یک بار دیگر امشب در میلان به مصاف هم می‌روند که اتلتیکو به دنبال انتقام است.

4) فینال 1994 در آتن: آث‌میلان 4- 0 بارسلونا

بارسلونا آماده بازی مقابل آث‌میلان در فینال لیگ قهرمانان بود. این زمان دوران یوهان کرایف بود، که بعداً سرمربی بارسا اظهار داشت شکست باشگاه کاتالان‌ها با اعتمادِ سرشار شده یا اعتماد به نفس بیش از حد، غیرممکن بود.
"این تیم رویایی" قهرمان افتتاح این رقابت‌ها در 1992 شد در حالیکه آنان همچنین چهار قهرمانی پی در پی در لالیگا داشتند و در اوج دوران طایی خود بودند. کرایف هیچ شکی نداشت در این بازی پیروز خواهد شد، بنابراین پیش از آغاز بازی او جام در دست عکس گرفت.
فابیو کاپلو و میلان اما ایده‌ی دیگری داشتند. چیزی که آنان را رویایی کرد. آث‌میلان طوری بازی کرد که شکست باورنکردنی 0-4 را به بارسلونا تحمیل کرد. دو گل از دنیله ماسارو و یک از دژان ساویسویچ و مارسل دسایی پیروزی فوق‌العاده را برای این تیم رقم زد.
با مصدمیت مارکو فن‌باستن، مهاجم افسانه‌ای آنان، و محرومیت فرانکو بارسی، کاپیتان تیم، و الساندرو کاستاکورتا، مدافع آنها؛ هیچ کس شانسی برای آنان قائل نبود اما آنها ثابت کردند همه اشتباه می‌کنند، بخصوص کرایف و بارسلونا. به هرحال، این قهرمان بسیار خاص بود.

3) فینال 2012 در مونیخ: چلسی 1-1 بایرن‌مونیخ (4-3 پنالتی)

بزرگترین روز در تاریخ باشگاه فوتبال چلسی. آبی‌ها پس از رسیدن به یک فینال لیگ قهرمانان در سال 2008 بار دیگر خود را آماده رویاریی با بایرن‌مونیخ در این مرحله می‌کردند. آنها در فینال 4 سال گذشته در یک شب بارانی در مسکو با از دست دادن پنالتی توسط جان تری نتوانسته بودند منچستریونایتد را در ضربات پنالتی شکست دهند.
اما این زمان، این تیم با هدایت روبرتو دی‌متئو به فرم فوق‌العاده‌ای رسیده بود و نشان آن نیز بازگشت رویایی آنان در مرحله یک‌هشتم مقابل ناپولی بود. در نیمه‌نهایی آنان با بارسلونا، مدافع عنوان قهرمانی و بزرگترین باشگاه در تاریخ با پپ گواردیولا و مسی بهترین بازیکن جهان روبرو شدند.
اما در پایان دو بازی رفت و برگشت، این چلسی بود که با تساوی دراماتیک در نیوکمپ و از دست دادن پنالتی توسط مسی، بلیط سفر به مونیخ را از آن خود کرد.
بایرن‌مونیخ منتظر بود تا در خاک آلمان و در آلینزآرنا جام قهرمانی را بالای سر ببرد. توماس مولر در دقیقه 83 ژرمن‌ها را پیش انداخت. اما آن سال، سال چلسی و دیدیه دروگبا، مهاجم استثنایی آنان بود تا جام را بالای سر ببرند. دروگبا با شلیک ضربه سر خود دروازه مانوئل نویر را در دقیقه 88 گشود.
در وقت‌های اضافه دروگبا با دادن ضربه پنالتی به حریف امیدهای آبی‌ها نقش بر آب کرد. اما چک اعتقادی دیگر داشت، او ایستاد و ضربه پنالتی آرین روبن را مهار کرد تا بازی به ضربات پنالتی کشیده شود. حالا چلسی برای این ضربات آماده‌تر بود، و چک پنالتی ایویکا اولیچ را مهار کرد و باستیان شوانشتایگر نیز پنالتی خود را به بیرون زد.
و حالا بازهم نوبت دروگبا بود تا با گل کردن پنالتی خود اولین جام لیگ قهرمانان را برای چلسی به ارمغان بیاورد. او در کمال آرامش پنالتی خود را زد و نویر نیز جهت را اشتباه رفت و کار تمام شد.

2) فینال 1999 در نیوکمپ: منچستریونایتد 2-1 بایرن‌مونیخ

روزی دیگر، و باختی دیگر برای بایرن‌مونیخ در فینال. سال 1999 منچستریونایتد به اولین باشگاه در تاریخ فوتبال انگلیس تبدیل شد که برنده سه‌گانه می‌شود.
این بازی برای یونایتد خوب آغاز نشد و در دقیقه 6 ماریو باسلر از روی یک ضربه کاشته دروازه پیتر اشمایکل را باز کرد. پس از این هر دو تیم موقعیت‌هایی داشتند که هیچکدام موفق به استفاده از آنها نشدند.
سر الکس فرگوسن در دقیقه 67 تدی شرینگهام را جایگزین جسپر بلومویست کرد تا یک مهاجم دیگر به تیمش اضافه کند اما این نیز کارساز نبود. بایرن‌مونیخ در دقیقه 80 ستاره خود لوتار ماتئوس را از زمین بیرون کشید، و از آن طرف سر الکس نیز یک دقیقه بعد اوله گانر سولسشیر را به جای اندی کول به زمین فرستاد تا آخرین شانس خود را امتحان کند.
90 دقیقه به پایان رسید، و داور چهارم 3 دقیقه وقت تلف‌شده اعلام کرد.
یونایتد صاحب یک ضربه کرنر شد پیتر اشمایکل، که در مواقع حساس معمولا از دروازه بیرون می‌آمد، نیز به محوطه جریمه بایرن آمد. دیوید بکام توپ را فرستاد و بایرن در دفع آن ناکام بود و توپ را گیگز رسید و او آن را شوت کرد اما ضربه‌ای ضعیف بود. پس از آن توپ به تدی شرینگهام رسید و او آن را در گوشه پایین دروازه جای داد. 1-1 و بایرن‌مونیخ نمی‌دانست چه اتفاقی در انتظار آنهاست.
چیزی که بعداً رقم خورد یکی از لحظات افسانه‌ای در تاریخ فوتبال و بخصوص برای شیاطین‌سرخ بود. یونایتد صاحب ضربه کرنر دیگری شد و این بار اشمایکل در جای خود ماند. بکام یکبار دیگر توپ را فرستاد و شرینگهام توپ را به کنار دروازه فرستاد، به نظر می‌رسید توپ از همه رد شده باشد، اما اوله گانر سولسشیر به سرعت واکنش نشان داد، و پای خود را در مسیر توپ قرار داد و دروازه را گشود.
این بازگشت دراماتیک‌ترین راه ممکن بود. 90 دقیقه پیش بودن فقط با یک گل و در سه دقیقه دو گل خوردن تا منچستریونایتد با فتح لیگ قهرمانان به سه‌گانه برسد. نیوکمپ نمی‌توانست باور کند چه اتفاقی افتاده است.
شاید، سر الکس بعد از بازی بهترین توصیف را کرد: «فوتبال. جهنم خونین.»

1) فینال 2005 در استانبول: لیورپول 3-3 آث‌میلان (3-2 پنالتی)

چه فینالی می‌تواند غیر از این در رده نخست قرار بگیرد؟ این بزرگترین بازی و بزرگترین برگشت در تاریخ لیگ قهرمانان است. فینال 2005 شاهد رویارویی لیورپول و آث‌میلان بود. میلانی‌ها تیم مدعی بودند و دو سال پیش نیز فاتح این رقابت‌ها شده بودند و بازیکنان حرفه‌ای چون کاکا، کلارنس سیدورف و پائولو مالدینی را در اختیار داشت.
این بازی آغاز شد و پیش از به خود آمدن لیورپول، مالدینی در دقیقه 1 با ضربه کاشته آندره پیرلو گل اول را به ثمر رساند. ضدحمله سریع در دقیقه 39 توسط هرنان کرسپو تبدیل به گل دوم شد. در آخرین دقیقه نیمه اول کاکا بار دیگر کرسپو را صاحب موقعیت کرد و او هم گل سوم میلان را وارد دروازه یرژی دودک کرد.
در بین دو نیمه دیتمار هامان جایگزین ستیون فینن شد و در کنار استیون جرارد در خط هافبک قرار گرفت تا انسجام آن را بیشتر کند. دقیقه 54 یان آرنه ریسه سمت چپ میدان را طی کرد و سانتر کشید. این کاپیتان جرارد بود تا با ضربه سر خود گل اول لیورپول را به ثمر رساند و با گفتن "بیایید" به هم‌تیمی‌هایش آنان را به ادامه بازی ترغیب کرد.
فقط دو دقیقه بعد ولادیمیر اسمیچر با گشودن دروازه دیدا نتیجه را به حداقل اختلاف رساند. میلان سردرگم بود. آنها متزلزل و نگران به نظر می‌رسیدند و از آنچه در حال اتفاق بود گیج شده بودند.
در دقیقه 60 جرارد در داخل محوطه جریمه توسط گتوزو سرنگون شد و ژابی آلونسو شانس خود برای به تساوی کشاندن بازی را امتحان کرد. دیدا پنالتی او را دفع کرد، اما نتوانست از زدن گل توسط این اسپانیایی در توپ برگشتی جلوگیری کند و تنها در 6 دقیقه بازی 3-0، 3-3 شد.
وقت‌های اضافه نیز به پایان رسید و دودک در این زمان با دریافت فوق‌العاده ضربه اول شوچنکو را دور کرد و در توپ برگشتی نیز بازهم اجازه باز شدن دروازه‌اش را نداد، تا این مهاجم اوکراینی در بُهت و حیرت فرو رود.
اکنون نوبت ضربات پنالتی بود و میلان با روحیه ضعبف و لیورپول با روحیه قوی از بازگشت پشت ضربات خود می‌ایستادند.
سرجیو و پیرلو دو پنالتی خود را از دست دادند و از آن طرف هامان و جبریل سیسه هر دو را گل کردند. یان دال توماسون پشت پنالتی حیاتی ایستاد و آن را گل کرد و با از دست دادن پنالتی توسط ریسه لیورپول کمی نگران شده بود.
کاکا پنالتی‌زن بعدی بود و با خونسری آن را به گل تبدیل کرد تا فشار بر لیورپول بیشتر شود. اسمایسر البته پنالتی خود را گل کرد تا ضربه شوچنکو ضربه مرگ یا زندگی باشد. این مهاجم دو سال پیش پنالتی پیروزی برابر یوونتوس را به گل تبدیل کرده بود، اما این بار ضربه او با دریافت آکروباتیک دودک مهار شد تا لیورپول به صورت غیرممکن قهرمان شود.